Wednesday, August 23, 2017

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 9


 (link is external)
ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 9

ಶೃಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಕತ್ತಲು ಕಳೆದು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ನದಿಯ ದಡದ ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮೂರನೆ ದಿನ ನಾನು ಸಂಜೆ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ವಯೋವೃದ್ದರೊಬ್ಬರು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತರು. ನನ್ನನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿಂದ, ಬಂದಿದ್ದು ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿದರು. ನನಗೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಯಾವ ಉತ್ಸಾಹವು ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಕತ್ತಲಿನ ಆ ನಿಶ್ಯಬ್ದದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವರಿಗಷ್ಟೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ಇದ್ದರು, ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದರು ನಾನು ಪ್ರತಿಕಿಯಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಡುವೆ ಅವರು ನುಡಿದರು,
ನೋಡಿ ಈ ನದಿಯ ನೀರಿನ ಹರಿವಿನ ಜುಳುಜುಳು ನಾದವನ್ನು, ನಾವು ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಎಲ್ಲವೂ ನಮಗಾಗಿ ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗಲು. ಪ್ರಕೃತಿ ತನ್ನ ಸಂತಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವಾಗಲು, ಕಾರ್ಗತ್ತಲಿನಲ್ಲು ನದಿ ತನ್ನ ಜುಳು ಜುಳು ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದು ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಕೇಳಲಿ ಎಂದಲ್ಲ ತನಗೆ ತಾನೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು. ಯಾರು ಇರದಿರುವಾಗಲು, ನದಿ ತನ್ನ ದ್ವನಿಯನ್ನು ತಾನೆ ಕೇಳುತ್ತ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಲಿರುತ್ತದೆ.
ಆತ ಏನೇನೊ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ನನಗೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತಟ್ಟನೆ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಹೊಳೆದಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳು ಅವನದೆ ದ್ವನಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ.ಎಲ್ಲಿಯೋ ಓದಿದ್ದ, ಯಾವುದೋ ಪ್ರಯೋಗ ಒಂದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು, ಎಳೆಮಗುವು , ಏನು ಮಾಡಿದರು ತಾನು ಅಳುನಿಲ್ಲಿಸದೆ,ಸುಸ್ತಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಮಗುವನ್ನು ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾದಾಗ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಒಬ್ಬ, ಯೋಚಿಸಿ ಆ ಮಗುವಿನ ಅಳುವನ್ನೆ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿ, ಮಗುವಿಗೆ ಕೇಳುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಹಾಕಿದ. ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಗು ತಟ್ಟನೆ ತನ್ನ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತನ್ನದೆ ದ್ವನಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
ಅದಕ್ಕೆ ವೈಜಾನಿಕ ಕಾರಣವು ಇತ್ತು, ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳು ತನ್ನದೆ ದ್ವನಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಂತದೋ ಒಂದು ಮಿಂಚು ಹೊಳೆದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು. ಯಾರ ದ್ವನಿಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡದಿರುವ ಜ್ಯೋತಿ, ಒಂದು ವೇಳೆ ತನ್ನದೆ ದ್ವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವಳು. ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದುನಿಂತೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಮುದುಕ ನನ್ನತ್ತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಎಂಬಂತೆ ನೋಡಿದರು.
ನಿಮ್ಮಿಂದ ತುಂಬಾ ಉಪಕಾರವಾಯಿತು, ಬರುತ್ತೇನೆ , ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಕೆಲಸವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟೆ. ಆತನಿಗೆ ಪಾಪ ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು.
…..
ನಾನು ಪುನ ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದವನೆ, ಬ್ಯಾಗೆಲ್ಲ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯತ್ತ ಓಡಿದೆ. ಬಹುಷಃ ಜ್ಯೋತಿ ಅದೇ ವಾರ್ಡಿನಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಒಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ , ಇವನು ಇಷ್ಟುದಿನ ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದ ಅಂದುಕೊಂಡರೋ ಏನೊ, ತಿರಸ್ಕಾರವಾಗಿ ನಗುತ್ತ ಹೊರಟುಹೋದರು.
ನನಗೆ ಕೋಪ ಬರಲಿಲ್ಲ, ನನ್ನದೆ ತಪ್ಪು ಇತ್ತಲ್ಲ.
ಅವರ ಹಿಂದೆ ಆನಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಂತವನು.
ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಎರಡು, ಮೂರು ದಿನದಿಂದ ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ,
ಆನಂದ , ಆ ದಿನ ನೀನು , ಜ್ಯೋತಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಪೂರ್ತಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲವೇ ? ಅದು ಈಗ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇದೆಯಾ?
ಅದಕ್ಕವನು ,
ಇದೆಯಲ್ಲ, ಇದೇ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿಯೇ ಪೂರ್ತಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಹಾಗೆ ಇದೆ ಎಂದ
ಸರಿ ಒಳ್ಳೆಯದಾಯಿತು, ನಿನ್ನ ಬಳಿ, ಮೊಬೈಲ್ ನಿಂದ ಕಿವಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಕೇಳುವರಲ್ಲ, ಇಯರ್ ಪೋನ್ , ಅದು ಇರುವುದೇ ? ಎಂದೆ
ಅವನು ಉತ್ತರಿಸುವ ಮೊದಲೆ, ಅವನ ಹಿಂದೆಯೆ ಇದ್ದ , ಅವನ ಮಗ ,
ಇದೇ ಅಂಕಲ್ , ಇದಾಗುತ್ತ ನೋಡಿ
ಎನ್ನುತ್ತ ಅವನ ಜೀನ್ಸ್ ಕೋಟಿನ ಜೋಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ, ಈಯರ್ ಪೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಟ್ಟ.
ನನ್ನಿಂದ ತೀರ ಈ ಹುಡುಗನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಾಯಿತಲ್ಲ, ಎನ್ನುವ ಬೇಸರ ನನಗೆ.
ಹುಡುಗನ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ, ಪಾಪ, ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಸೋತು, ಹೋಗಿತ್ತು, ಬಹುಶಃ ಅವರ ಅಮ್ಮ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿದ್ದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನೂ ಕೇಳಿರಬಹುದೇನೊ.
ನಾನು ಆನಂದನ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಅವನ ಮಗ ಕೊಟ್ಟ ಈಯರ್ ಪೋನ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ, ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿ, ಆ ದಿನ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿದ್ದ ವಾಯ್ಸ್ ಪೈಲ್ ರನ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಷ್ಟವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿತ್ತು.

ಬನ್ನಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗೋಣ
ಎನ್ನುತ್ತ ಒಳ ನಡೆದೆ. ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ನನ್ನ ನಡೆ ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಹಿಂದೆ ಬಂದರು. ಅವನ ಮಗ ಮತ್ತೆ ಈ ಆಂಕಲ್ ಏನು ಮಾಡುವರೋ ಎನ್ನುವ ಭಯಕ್ಕೋ ಏನೋ
ಏಕೆ ಅಂಕಲ್ , ಏನು ಮಾಡುವಿರಿ,ಮತ್ತೆ ಏನು ಎನ್ನುತ್ತಲೆ ಒಳಗೆ ಬಂದ.
ವಾರ ಕಳೆದಾಗಲು ಜ್ಯೋತಿ ಹಾಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದೇ ನಿರ್ಭಾವ. ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣು. ಬಹುಶಃ ಅದೇ ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಸಿರಬಹುದು. ದೇವರೆ ನನ್ನ ಈಗಿನ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಯಶ ಕೊಡು ಎಂದು ಮೌನವಾಗಿ ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆ.
ಅವಳ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತು. ಈಯರಿಂಗ್ ಪೋನನ್ನು ಅವಳ ಎರಡು ಕಿವಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದೆ. ದ್ವನಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿಟ್ಟೆ. ನಂತರ ಅವಳದೆ ದ್ವನಿ ಇರುವ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಹಚ್ಚಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತೆ.
ಎರಡು ಮೂರು ಕ್ಷಣ ಕಳೆದಿರಬಹುದೇನೊ, ಅವಳ ಕಣ್ಣಗುಡ್ಡೆಗಳು ಚಲಿಸುವತ್ತಿವೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ನನ್ನ ಮನ ನುಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಆಕೆ ಖಂಡಿತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವಳು ಎಂದು. ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಳೆದಿರಬಹುದೇನೊ, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು. ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಹೊಳೆಯಿತು. ಅಂದು ಅವಳ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಆಕೆ ಭಾವಪೂರಿತಳಾಗಿದ್ದಳು, ಈಗ ಬಹುಶಃ ಅದೇ ತನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ತಾನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ನಾನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಗನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ.
ಅಂಕಲ್ ಅಮ್ಮ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದ ಅವನು ಭಯದಿಂದ
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎಂತದೋ ನಿರಾಂತಕ
ಅಳಲಿ ಬಿಡು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಎಂದೆ
ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣ ಆಕೆ ಜೋರಾಗಿಯೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು,
ಶಶಾಂಕ ಶಶಾಂಕ ನನ್ನ ಮಗ ಎಂದು ಆಕೆ ಬಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಳು,
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸಂತಸ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು,
ಮಲಗಿದ್ದ ಆಕೆ ತಟ್ಟನೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತಳು,
ಆಕೆಗಿನ್ನು ತನ್ನ ಅಳು ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಳುತ್ತಲೆ ನಮ್ಮನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದಳು. ಆನಂದನತ್ತ ನೋಡಿದಳು.
ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಶಶಾಂಕನನ್ನು ನೋಡಿದವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡಂತೆ,
ನೀನು ಯಾವಗ ಊಟಿಯಿಂದ ಬಂದೆ ಶಶಾಂಕ್ ಎಂದಳು.
ಅವನು ಅಳುತಿದ್ದ,
ಏಕೊ ಏನಾಯಿತು, ಎನ್ನುತ್ತ ಸುತ್ತಲು ನೋಡಿ, ಇದೇನು ನಾನೆಲ್ಲಿದ್ದಿನಿ, ಇದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲವೇನು? ನನಗೆ ಏನಾಗಿತ್ತು ಎಂದಳು.
ನನಗೆ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಆ ಮೂವರು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಏನು ಬೇಕೊ ಅದು ಮಾತನಾಡಲಿ ಎನ್ನುವಂತೆ, ನಾನು ಮಾತನಾಡದೆ ಎದ್ದು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ.
ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಕಾರಿಡಾರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತಾಗ
ಹೊರಗಿನ ಹೂಗಿಡಗಳೆಲ್ಲ ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು,
ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ತೆಳುನೀರು ತುಂಬಿ ಹೊರಗಿನ ದೃಷ್ಯ ಅಸ್ವಷ್ಟವಾಗುತಿತ್ತು.
ನನ್ನ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣಿರನೊಮ್ಮೆ ಒರೆಸಿಕೊಂಡೆ.

ಶುಭಂ .
photo courtesy https://www.google.co.in/url?sa=i&rct=j&q=&esrc=s&source=images&cd=&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwiOg_bs0ezVAhWMOI8KHVQaBNcQjRwIBw&url=%2Furl%3Fsa%3Di%26rct%3Dj%26q%3D%26esrc%3Ds%26source%3Dimages%26cd%3D%26cad%3Drja%26uact%3D8%26ved%3D%26url%3Dhttp%253A%252F%252Fmiriadna.com%252Fpreview%252Fforest-small-river%26psig%3DAFQjCNH0-cP3JUDN4pAhQhs3kbSihDglrA%26ust%3D1503553080310344&psig=AFQjCNH0-cP3JUDN4pAhQhs3kbSihDglrA&ust=1503553080310344(link is external)

Tuesday, August 22, 2017

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 8

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 8

 
ಮರುದಿನ
 
ನಿಮಾನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಟೇಬಲ್ ಎದುರು ನಾನು , ಆನಂದ ಹಾಗು ಸಂದ್ಯಾ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟು ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ಆನಂದರ ಮಗ ಶಶಾಂಕ ಇನ್ನು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಬೇಗ ಬರುವಂತೆ ಆನಂದ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು.
ನಿಮಾನ್ಸಿಲ್ಲಿಯ ನ್ಯೋರೋಸ್ಪೆಶಲಿಷ್ಟ್ ಡಾಕ್ಟರ್ , ನಮ್ಮಿಂದ ಹಲವಾರು ಸಾರಿ ವಿವರಣೆ ಕೇಳಿದ್ದರು. ನಾನು ಎಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಆಯಿತೆಂದು ಬಿಡಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದೆ. ಕಡೆಗೆ ಆನಂದ ಜ್ಯೋತಿಯ ತಲೆಯ ಬಳಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ರೆಕಾರ್ಡಾರ್ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಆನಂದ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನ್ನು ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಡಾಕ್ಟರಗಳ ಗುಂಪು ಎರಡೆರಡು ಸಾರಿ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು.
ನ್ಯೂರಾಲಿಜಿಸ್ಟ್ ಡಾಕ್ಟರ್ ನಮ್ಮೆದುರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
ನನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು
ನೀವು ಎಂತಹ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ನಿಮಗಿಲ್ಲವೆ , ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮ್ಮೋಹಿನಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನುನುರಿತವರು ಮಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸುವರು, ಆದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲೋ ಅರ್ಧ ಪರ್ದ ಕಲಿತು ಅದನ್ನು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ್ದೀರಿ
ನಾನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ
ಇಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರ್ ನನಗೆ ಸಮ್ಮೋಹಿನಿ ವಿಧ್ಯೆ ಅಂದರೆ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಗೊತ್ತು ಇಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಇಲ್ಲ
ಅವರು ನಕ್ಕರು
ಈಗ ಮತ್ತೇನು ನೀವು ಮಾಡಿರುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ, ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೀಪಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿ, ಒಂದೇ ದೀಪವನ್ನು ಆಕೆ ನೋಡುವಂತೆ ಉಳಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ವಾತವರಣಾ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ರೆಕಾರ್ಡರ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದ್ವನಿಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಆಲಿಸಿ ನೋಡಿ. ಅತ್ಯಂತ ಮಂದ್ರವಾದ ದ್ವನಿ, ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಆಕೆಯ ಮೆದುಳನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತ ದ್ವನಿ. ಆದರೆ ಅಕೆಗೆ ಕೊಡುವ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೊಡದೆ ಆಕೆ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ
ನಾನು ಉದ್ವೇಗದಿಂದ
ಇಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರ್ , ನಾನು ಆಕೆಗೆ ಪದೆ ಪದೆ ಹೇಳಿರುವೆ , ನಾನು ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ , ನೀನು ಯೋಚಿಸಲು, ನಿರ್ದರಿಸಲು ಸ್ವತಂತ್ರಳು ಎಂದು
ಡಾಕ್ಟರ್ ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತ ನುಡಿದರು
ನೀವು ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪದೆ ಪದೆ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ ಆದರೆ ಆಕೆ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ. ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರು ಸೂಚನೆ ಕೊಡುವಾಗ , ನೀನೀಗ ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದೀಯ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳುತ್ತೀಯ ಎಂದರೆ ನೀವು ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ದವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ, ನೀನು ಸ್ವತಂತ್ರಳು ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಚಿಂತಿಸಬಹುದು, ನಿನಗೆ ಮನಬಂದಾಗ ಮೇಲೆ ಏಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ರೀತಿಯ ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಬ್ಬಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಹೇಗೆ ಸಾದ್ಯ ?
ನಾನು ಗೊಂದಲದಿಂದ ಅವರ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದರು
ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದು ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂಗೆ ಒಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೆದುಳಿಗೆ , ದೇಹಕ್ಕೆ ಅದಮ್ಯ ಶಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ , ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮೆದುಳು ಮಾತ್ರ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಮಾಡಿದವರ ವಶದಲ್ಲಿಯೆ ಇರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತ ಎಲ್ಲ ವಾತವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಬುದ್ದಿಯ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಿ
ಗೊಂದಲದಿಂದ ಅವರ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ,
ನೀವು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿರುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿನೋಡಿ, ಆಕೆಗೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗು ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಆಕೆ ತನ್ನ ನೆನಪಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ , ಪ್ರಸ್ತುತಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವ ಸೂಚನೆಗೆ ಆಕೆಗೆ ಇಲ್ಲ. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ತೋಚಿದ ನೆನಪನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ನೀನು ಸ್ವತಂತ್ರಳು ಅನ್ನುವಾಗ ಆಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದಿದ್ದರು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸೂಚನೆ ಹೋಗಿದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ಸಾಕು ಎದ್ದೇಳು ಅಂದರು ಆಕೆ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆನಪಿನ ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೆಯ ಬಿಂದುವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ, ಆಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಬರಲು ನೀವು ಸೂಚಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆಯೆ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿ, ಪುನಃ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು ಅನ್ನುವ ವಾತವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೀರಿ
 
ನಾನು ನುಡಿದೆ,
ಆದರೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆ ನಿಜವಾಗಿದೆ ಅಲ್ಲವೆ ? ಆಕೆ ತನ್ನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋಗಿದ್ದಾರಲ್ಲ,
ಡಾಕ್ಟರ್ ನುಡಿದರು,
ಸರಿ ಏನಾಯಿತೀಗ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಜಿಗಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಹಳೆಯದನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಆಕೆಯ ಮನ ಹಗುರಾಗಿದೆ ಒಪ್ಪೋಣ , ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಸಹಾಯ ಏತಕ್ಕೆ ಬೇಕೆ, ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕಲ್ಲವೆ
ನಾನು ಹೇಳಿದೆ,
ಅದಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಕೆ ತನ್ನ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೂ ನೆನಪನ್ನು ಕೆದಕಿದ್ದಾರೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಆಕೆಯ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಮನುಜ ಕುಲದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತಗಳು ಶೇಖರವಾಗಿದೆ ಅಲ್ಲವೆ , ಅಲ್ಲದೆ ಅವರು ಮನುಜ ಕುಲದ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಭೂಮಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ , ಸಮುದ್ರದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸೂರ್ಯನ ರೂಪಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ?
ದಾಕ್ಟರ್ ನನ್ನತ್ತ ಮರುಕದಿಂದ ನೋಡಿದರು,
 
ಆಕೆ ತನ್ನ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿರುವುದು, ಆಕೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಕತೆಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಅದನ್ನೆ ತನ್ನ ಅನುಭವ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹೇಳಿರುತ್ತಾರೆ ಅಷ್ಟೆ
ನಾನು ಮೊಂಡುವಾದ ಹೂಡಿದೆ
ಆದರೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಕೆ ಯಾವುದೋ ಕಾಡುಜನರ ಕತೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನ ಜೊತೆ ಇದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಿರುತ್ತಾರೆ
ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದರು,
ಅದೆಲ್ಲ ಆಕೆ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿರಲು ಸಾದ್ಯ, ಅವೆಲ್ಲ ಆಕೆಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಅಥವ ಎಲ್ಲಿಯೋ ಓದಿರುವದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ ಅನುಭವ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಅಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಸೂರ್ಯನ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲು ಸಾದ್ಯ
ನಾನು ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟೆ,
ಅಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರ್ ನಮ್ಮ ದೇಹ ಆಗಿರುವುದು ನರಮಂಡಲ, ನ್ಯೂರಾನ್ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ, ಅವು ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದೆ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ತಾಯಿಯ, ತಾತಂದಿರ ನೆನಪುಗಳು ಶೇಕರವಾಗಿದ್ದು, ನನ್ನ ನೆನೆಪಿನಂತೆಯೆ ಏಕೆ ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿರಬಾರದು, ಅದು ಹೇಗೋ ಆಕೆಯ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದ್ದ ನೆನಪನ್ನು ಕೆದಕಲು ಆಕೆಗೆ ಸಾದ್ಯವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ
ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಹನೆ ಮೀರಿತ್ತು,
ಸ್ವಾಮಿ , ನೀವು ಅತಿಯಾಗಿ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಕತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಜಾನವಾಗಲಾರದು, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಅಥವ ಜೀವಕೋಶ ಜನ್ಮ ತಳೆದಿದ್ದೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕೆ ಭೂಮಿಯ ರಚನೆಗಿಂತಲೂ ಹಿಂದಿನದೆಲ್ಲ ಹೇಳಲು ಹೇಗೆ ಸಾದ್ಯ. ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಕಲ್ಪನೆ ನಿಮಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಆ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಆಕೆ ಮಾತನಾಡಿರುವದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಆಕೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಅನುಭವಕ್ಕೂ , ಕೇಳಿರುವುದು ಅಥವ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ವ್ಯೆತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹೇಳಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಸೂರ್ಯನ ಭ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕಲ್ಪನೆಗಳೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಯಾದರು ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿನೋಡಿ ಬರಹದಲ್ಲಿ, ಯೂ-ಟ್ಯೂಬ್ ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೋ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಹೊಸದು ಇಲ್ಲ.
ನಾನು ಸೋತು ಹೇಳಿದೆ
ಆದರೆ ನಾವು ಈಗ ಸಾದಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳೆ, ಆಕೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಯಣಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳೆ
ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಹನೆ ಕಳೆದು, ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದರು
ನೋಡಿ , ನನಗೆ ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಸಾದನೆ ಸುಳ್ಳು ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವುದು, ನಿಮ್ಮ ಯಾವುದೋ ಕತೆ ಇದೆಲ್ಲ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ನಮಗೀಗ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದೆ ಮುಖ್ಯ.
ಆನಂದ ಈಗ ಮಾತನಾಡಿದ
ಅಂದರೆ ಡಾಕ್ಟರ್ , ಜ್ಯೋತಿ ಪುನಃ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾಳೆ, ಯಾವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ ?
ಡಾಕ್ಟರ್ ಮುರುಳಿಕೃಷ್ಣ ನುಡಿದರು
ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದು ಕಷ್ಟ, ಆಕೆಯೀಗ ಸ್ವಯಂ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಅನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಹೊರಗಿನ ಯಾವ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆ ಹೊರಗಿನ ಯಾವ ಘಟನೆಗಳು , ಮಾತು , ಬೆಳಕು, ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆಕೆಯ ಮೆದುಳು ತನ್ನೋಳಗೆ ತಾನೆ ಅನ್ನುವಂತೆ ಆಳವಾದ ಹಿಪ್ನಾಟಿಸಂ ಗೆ ಹೊರಟುಹೋಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಆಕೆಯ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಆದರೆ ದೇಹ ಮಾತ್ರ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ , ಆಕೆಯ ಹೃದಯವಾಗಲಿ ಉಳಿದ ಅಂಗಗಳಾಗಲಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ.
 
ಆನಂದ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದ
ಅಂದರೆ ಅವಳು ಈಗ ಕೋಮದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆಯೆ ?
ತಲೆ ಆಡಿಸುತ್ತ ನುಡಿದರು
ಇಲ್ಲ ಕೋಮದಲ್ಲಿ ಆದರೆ ಅವಳ ಮೆದುಳು ಸತ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೆ, ಹಾಗಾಗಿ ದೇಹವೂ ಕೇವಲ ಹಸಿ ತರಕಾರಿ ಅನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ಹಾಗಿರುತ್ತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗಿಲ್ಲ, ಆಕೆಯ ಮೆದುಳು ಸಹ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೆ ಇದೆ, ದೈಹಿಕವಾಗಿಯೂ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಮೆದುಳು ನಿದ್ದೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆ ಹೇಳುವದಾದರೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಲಾಜಿಕ್ ತಪ್ಪಾಗಿ, ಲೂಪ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ಆ ರೀತಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ , ಆಕೆಯ ತರ್ಕದ ಕೊಂಡಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದೆ ಅನ್ನಬಹುದೇನೊ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಕೆ ಕೋಮದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ. ಎಚ್ಚರದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ . ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾದರೆ ರಿಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಅಂದು ಬಿಡುತ್ತೀರಿ, ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಆಗಲ್ಲವಲ್ಲ
ಆನಂದನ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆತಂಕವೂ ಇತ್ತು
ಸರಿ ಸಾರ್ ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಬ್ಬಿಸುವುದು ಹೇಗೆ, ಎಷ್ಟು ಕಾಲವಾಗಬಹುದು ಆಕೆ ಏಳಲು, ಮತ್ತೆ ಅದೇನೊ ಕರೆಂಟ್ ಕೊಡುವುದು ಅನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಶಾಕ್ ಅವೆಲ್ಲ ಆಗಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ ಡಾಕ್ಟರ್
ಡಾಕ್ಟರ್ ದ್ವನಿ ಒಂದು ರೀತಿ ಇತ್ತು,
ರೀ ಅವೆಲ್ಲ ಹೇಳಬೇಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ನೀವಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರ್ ನಾನು. ಈ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದರೆ ಆಕೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವಾಗಬಹುದು.
ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವೆ , ಆಕೆ ತಾನಾಗೆ ಏಳಬೇಕು. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಯಬೇಕು. ಆಕೆ ಯಾರ ದ್ವನಿಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇವರ ದ್ವನಿಗೆ ಮೊದಲು ಪತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅನ್ನುವಿರಿ, (ನನ್ನ ಕಡೇ ಕೈ ತೋರಿಸಿದರು) ಅದೊಂದು ಹೋಪ್ ಇದೆ , ನೋಡೋಣ ಇವರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ ಅದೊಂದೆ ಸಾದ್ಯತೇ ಇದೆ.
ಎಂದರು
ನಾನೀಗ ಆತಂಕ, ಅವಮಾನ, ಅಪಮಾನ, ತಪ್ಪಿತಸ್ತನ ಭಾವನೆ, ಪಶ್ಚತಾಪ ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳ ಮಿಶ್ರಣದಲ್ಲಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಕುಳಿತೆ. ಅದು ತುಂಬಾ ಯಾತನಮಯ ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದವು. ನಾನು ದಿನವೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ದಿನವೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮವು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಗೆ ಮಲಗಿದ ಕಡೆ ಕೃತಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಾರ ಕೊಟ್ಟು ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ಜತನದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಹ ನಿರಾಶರಾಗಿದ್ದರು, ಅವರ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆ ಅವಳಿಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಾಕ್ ಕೊಡುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾವ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಹ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಮೆದುಳು ವ್ಯಾದಿಗ್ರಸ್ಥವಾಗಿ, ಹತೋಟಿ ತಪ್ಪಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸಬಹುದೆ ಹೊರತು, ಆರೋಗ್ಯಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವ ಮೆದುಳಿಗೆ ಶಾಕ್ ಕೊಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದರು.
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಪರಾದಿ ಭಾವ ಜಾಗೃತವಾಗಿ ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಸ್ವಾದೀನ ತಪ್ಪುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಯಾದರು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಬರಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲು ಹೋಗದೆ, ನಾನು ಶೃಂಗೇರಿಗೆ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟೆ. 
 
ಮುಂದುವರೆಯುವುದು .....

Monday, August 21, 2017

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 7

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 7

 
ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಬಂದರೆ ಜ್ಯೋತಿ ಹಾಗೆ ಮಲಗಿದ್ದರು.
ಆನಂದನಿಗೆ ಸಣ್ಣ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಸಮಯ ಆಗಲೆ ರಾತ್ರಿ ಒಂಬತ್ತರ ಸಮೀಪ. ಆರ್ಯನ ಹೆಂಡತಿ ಉಷಾ, ತಮಗೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಪೀಸಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು, ಹಾಗಾಗಿ ಆರ್ಯ ಹಾಗು ಉಷಾಗೆ ಹೊರಡಲು ತಿಳಿಸಿದೆವು. ಅವರು ಒಲ್ಲದ ಮನದಿಂದ ಹೊರಟರು. ಮೂರ್ತಿಗಳು ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿಯೆ ಹೊರಟರು. ಸಂದ್ಯಾ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ, ತಾನು ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ಜ್ಯೋತಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಈಗ ಮಲಗಿರುವ ಜ್ಯೋತಿಯ ಸುತ್ತ, ನಾನು ಆನಂದ ಹಾಗು ಸಂದ್ಯಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು.
ಜ್ಯೋತಿ ಪುನಃ ಕನಲಿದಳು, ಅದು ಅವಳು ಮಾತನಾಡುವ ಸೂಚನೆ ಎಂದು ಅರಿತೆವು,.
ನಿಜವಾಗಿತ್ತು ಆಕೆಯ ಮಾತು ಪುನಃ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು
ಸೂರ್ಯನ ರಚನೆ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯ ರಚನೆಗೆ ಮೂಲವಸ್ತುವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನ ಆಕಾಶವೆಂದು ಕರೆಯುವುದೊ ಬೇಡವೋ ತಿಳಿಯದು. ಅಗಾದವಾದ ಅವಕಾಶ. ಮೊಡ ದಟೈಸಿದಂತೆ ಬರಿಯ ಬಿಳಿಯ ಧೂಮ. ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಧೂಮವಾಗದೆ ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಯಗೊಂಡ ಮೂಲವಸ್ತು. ಒಳಗೆ ಅಗಣಿತ ವೇಗದಿಂದ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ಧೂಮ ಸುಳಿ. ನಡುಬಾಗದಲ್ಲಿ , ಎಂತದೋ ಕುಸಿತ. ಸೂರ್ಯನ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪ. ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಜಲಜನಕ ಬಾಂಬುಗಳನ್ನು ಸಿಡಿಸಿದರು, ನಾವು ಉಹಿಸಲಾಗದ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಚಯ ಸೂರ್ಯ. ಅಂತಹ ಅಂತರ್ ವಿಸ್ಪೋಟಗಳಿದಂಲೆ ತನ್ನ ಜೀವಿತ ಹಾಗು ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವೆ ಭೂಮಿ ಹಾಗು ಇತರೆ ಗ್ರಹಗಳಿಗೂ ಅಹಾರವೆನ್ನುವುದು ವಿಚಿತ್ರ. ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ರೂಪವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದು ಪದಗಳಿಂದ ಅಶಕ್ಯ. ಆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಾಗಲಿ, ಬೆಳಕಾಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಅಪರಿಮಿತ ಶಾಖದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಲಿ ಹೋಲಿಕೆಯೆ ಇಲ್ಲದ ಅಸದೃಷ್ಯ ಘಟನೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಇಂತಹ ಒಂದು ಕ್ರಿಯೆ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದು ಮಾತ್ರ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಮನುಷ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲವೆಂಬುದೆ ಇಲ್ಲ. ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವೂ ಇಲ್ಲ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವುದು ಅನ್ನುವ ಮಾತು ಅಸಂಗತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. .... ಜ್ಯೋತಿಯ ನಗು.... ಅಂತಹ ಸೂರ್ಯನ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಾದ್ಯ. ತಮಸೋಮ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಮಯ ಎನ್ನುವ ಮಾತೊಂದೆ ಸಾಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು. ಅಂತಹ ಸೂರ್ಯನ ಅಗಾದ ಶಕ್ತಿಯೆ ಭೂಮಿಯಾಗಲಿ ಇತರ ಗ್ರಹಗಳಾಗಲಿ ರೂಪಗೊಳ್ಳಲು, ಇರಲು, ಅಲ್ಲಿ ಜೀವಿ ಎನ್ನುವ ವಸ್ತು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾದ್ಯವಾಗಿಸಿದೆ
 
ಜ್ಯೋತಿ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದಳು. ಸೂರ್ಯನ ರಚನೆಯನ್ನು ಅವನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು , ಅವನ ಮನೋಹರ ಭೀಬಿತ್ಸ, ಉಗ್ರ ರೂಪಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದಳು..
ಆನಂದ
’ನಾನು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿನ್ನಲು ಏನಾದರು ತರುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ಜ್ಯೋತಿಯ ಬಳಿಯೆ ಇರಿ’ ’ ’
ಅವನು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ಕೂಟರ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಹೋದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ನಂತರ ನಿಶ್ಯಬ್ದ.
ಅಂತಹ ನಿಶ್ಯಬ್ದದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿ ಮಾತ್ರ ಸಣ್ಣ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಅದರ ಅಸದೃಷ್ಯ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ , ಅವಳು ಪುನಃ ಮೌನವಾದಳು.
ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಅಂದರೆ ಜ್ಯೋತಿ ತನ್ನ ನೆನಪಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹೋಗಲು ಸಾದ್ಯ? ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಸೂರ್ಯನ ರಚನೆಯ ನಂತರ ಮತ್ತೂ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವುದು ಅಂದರೆ ಅರ್ಥವೇನು. ಇವಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವದಾದರು ಏನು, ಅದು ಆಕೆಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಾಣುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವದಾದರೆ ಆಗ ಆಕೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾದರು ಏನು, ಆಗಿನ್ನು ಜೀವಿಗಳೆ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಭಾವ ಬಂದಿತು.
ನನ್ನ ಮನಸೀಗ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಈ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲ ಹೊರಗಿನ ಯಾವುದೋನಕ್ಷತ್ರ ಲೋಕದಿಂದ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ಉಹಿಸುವದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನುಷಯನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ , ಸೂರ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ರಚನೆಯ ವಿವರವೂ ಹುದುಗಿರಲು ಸಾದ್ಯವೇ ಎಂದೆಲ್ಲ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾವೀಗ ಯಾವುದೋ ಭ್ರಮೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ಇದ್ದೆವು. ಯಾವುದೋ ಸಣ್ಣ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ನಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾದರೆ ಈಕೆಯ ಮಗನೂ ಬರುವ , ಅವನು ಹೀಗೆ ಮಲಗಿರುವ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡರೆ ಏನೆಂದು ಭಾವಿಸುವನೋ, ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಾದ ನಾವೆಲ್ಲ ಸೇರಿ, ಯಾವುದೋ ಉದ್ದಟತನ, ಬಾಲಿಷವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಅವರ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ದೂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುವದಿಲ್ಲವೆ ?
ಆದರೆ ಸ್ವಸ್ಥವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಜ್ಯೋತಿ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲ ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ ಹೊರತಾದವರಂತೆ, ಸೂರ್ಯನ ರಚನೆಯನ್ನು ಅದರ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದರು. ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳು ನಿಂತವು.
ಹೊರಗೆ ಸ್ಕೂಟರ್ ನಿಂತ ಶಬ್ಧ, ಬಹುಶಃ ಆನಂದ ಬಂದ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೆ, ಆನಂದ ಊಟದ ಪಾರ್ಸಲ್ ಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಳಬಂದ. ನನಗಂತೂ ಸಂಕೋಚವೆನಿಸುತ್ತ ಇತ್ತು.
 
ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಎಬ್ಬಿಸಿನೋಡೋಣಾ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಿತ್ತು, ಅವಳನ್ನು ಬಲವಂತ ಮಾಡಬೇಡಿ ಎಂದು.
ನಾನು ಮೆಲುದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ
ಜ್ಯೋತಿ, ಆನಂದ ಊಟ ತಂದಿದ್ದಾರೆ, ಏಳಿ ಊಟ ಮಾಡೋಣಾವೆ ? ಏಳುತ್ತೀರಾ ಎಂದೆ
ಜ್ಯೋತಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ದೀರ್ಘಮೌನ, ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದೆ
ಜ್ಯೋತಿ ಏಳಿ ಊಟ ಮಾಡೋಣವೆ ? ನೋಡಿ ಆನಂದ ನಿಮಗಾಗಿ ಊಟ ತಂದಿದ್ದಾರೆ
ಅತಿ ನಿಧಾನ ಅನ್ನುವಂತೆ ಕೇಳಿದರು
ಆನಂದ ....... ಆನಂದ ಯಾರು ?
ನನಗೆ ಗಾಭರಿ ಅನ್ನಿಸಿತು.
ಇದೇನು ಹೀಗನ್ನುವಿರಿ, ಆನಂದ ನಿಮ್ಮ ಪತಿ, ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಶಶಾಂಕ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದೆ
ಆಕೆ ಮತ್ತೆ,
ಆನಂದ...... ಶಶಾಂಕ...... ಯಾರು ..... ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೂ ಹಿಂದೆ ........ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ
ಎಂದರು
ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಗಾಭರಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ, ಆನಂದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿ ಅದುಮಿದ.
ಗಾಭರಿ ಬೇಡ ನೋಡೋಣ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಂದರೆ ಸರಿಹೋಗಬಹುದು ಎಂದ ,
ಸಂಧ್ಯಾರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸಲು ತಿಳಿಸಿ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತ. ಸಂದ್ಯಾ ನನಗೆ ಆನಂದನಿಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಅದೇನು ಅಂತಹ ಹಸಿವಿನಲ್ಲೂ ಸಹ ತಿನ್ನಲೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೆಂತಹ ಪ್ರಮಾಧ ಮಾಡಿದೆ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕ ನನ್ನ ಮನಸನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು. ಸಂದ್ಯಾರಿಗೆ ಸಹ ಊಟ ಮಾಡಲು ಆನಂದ ತಿಳಿಸಿದ. ನಾವು ಸೇರಿದಷ್ಟು ಊಟ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದೆವು, ತಂದಿದ್ದ ಅಹಾರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವಿನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಉಳಿದಿತ್ತು.
ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಈಗ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬರುವದನ್ನು ಕಾಯುವದರ ವಿನಃ ಬೇರೆನು ಮಾಡಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿ. ಮತ್ತೆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಹೋದೆ. ಸಂದ್ಯಾ ಜ್ಯೋತಿಯ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಸಂದ್ಯಾರ ಮುಖ ಕಳೆಗುಂದಿತ್ತು. ಏನು ಹೀಗಾಯಿತಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಚಿಂತೆ. ಜ್ಯೋತಿ ಮಾತ್ರ ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಮಲಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಇರದೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಲಗುವ ಹಾಗೆ ಇದ್ದರು.
 
ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗ್ ಆಯಿತು. ಓ ಅದೇ ಡಾಕ್ಟರ್ ನಂಬರಿನಿಂದ ಕಾಲ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಅವರೇ ಹೇಳಿದರು,
’ನಾನೀಗ ರಸ್ತೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಟೂ ವೀಲರ್ ನಲ್ಲಿಯೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನೀವು ಯಾರಾದರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದರೆ ನನಗೆ ಮನೆ ಗುರುತಿಸಲು ಆಗುತ್ತದೆ’
ನಾನು ಸರಿ ಎಂದೆ, ನಾನು ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ. ಆನಂದನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ನಾನು ಆನಂದ ಇಬ್ಬರು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು,ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಗೇಟ್ ತೆಗೆದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತೆವು. ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷವಾಗಿರಬಹುದು, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಟಾರ್ ಬೈಕ್ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಅವರು
’ ನೀವೇ ಅಲ್ಲವೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದು, ನಾನು ಡಾಕ್ಟರ ಶ್ರೀಧರ್ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡರು
ಆನಂದ ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರನ್ನು ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಒಳಗೆ ಕರೆತಂದೆವು. ನಾನು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತ. ಅಚ್ಚುತ ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ.
ಸರಿ ಈಗ ಸಮಸ್ಯೆ ತಿಳಿಸಿ, ಅಂದ ಹಾಗೆ ಪೇಷೆಂಟ್ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಎಂದರು
ಅವರು ಪೇಷೆಂಟ್ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದು, ನನಗೆ ಒಂದು ರೀತಿ ಆಯಿತಾದರು ಏನು ಮಾಡುವುದು ಸುಮ್ಮನಾದೆ.
ನಾನು ಈಗ ಮೊದಲಿನಿಂದ ನಡೆದ ಕತೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಪುನಃ ತಿಳಿಸಿದೆ. ನಂತರ ಅವರು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಬನ್ನಿ ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಹೋಗೋಣ ಎನ್ನುತ್ತ ಹೊರಟರು. ನಾವು ಹಿಂದೆ. ಒಳಗೆ ಜ್ಯೋತಿಯ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸಂದ್ಯಾ ಎದ್ದು ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಜಾಗಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ, ಡಾಕ್ಟರ್, ಜ್ಯೋತಿಯ, ನಾಡಿಯನ್ನುಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ನಂತರ ಮೃದುವಾಗೆ ರೆಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಿದರು. ಜ್ಯೋತಿಯ ಕೈ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು, ಕಾಲುಗಳ ಬೆರಳನ್ನು ಅಲುಗಿಸಿ, ಮತ್ತೇನೇನೊ ಕೆಲವು ದೈಹಿಕ ಪರೀಕ್ಷ ನಡೆಸಿ, ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ತಿಳಿದು, ಆಕೆಯ ಕಿವಿಯತ್ತ ಬಗ್ಗಿ
ಜ್ಯೋತಿ.... ಜ್ಯೋತಿ ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
ಆಕೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲ.
ನಮ್ಮತ್ತ ತಿರುಗಿ ಹೇಳಿದರು,
ಆಕೆ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅಸಲಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ಯಾವುದೇ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರು.
ನಾನು ಇಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರ್ , ಕೆಲವು ಸಲ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ರಿಯಾಕ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೆ
ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಆಕೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ನೋಡೋಣ ಎನ್ನುತ್ತ ಎದ್ದು, ರೂಮಿನಲ್ಲಿಯ ಎಲ್ಲ ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಾಕುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದರು
ನಾನು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ
ಜ್ಯೋತಿ.... ನೋಡಿ ಎದ್ದೇಳಿ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಂತೆ. ಎಚ್ಚರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಎಂದೆ
 
ಜ್ಯೋತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲ , ಒಂದು ನಿಮಿಶವಾಯಿತೇನೊ , ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವಾಗ
ಕತ್ತಲು..... ಕತ್ತಲಿನತ್ತ ಪಯಣ ಎಂದು ಕನಲಿದರು ಜ್ಯೋತಿ
ಈಗ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಏನು ಕತ್ತಲು ಜ್ಯೋತಿ ಎಂದೆ
 
ಏನಿಲ್ಲ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಹಂತ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು. ಏನು ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯತ್ತ ಪಯಣ ಎಂದರು. ಈಕೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಕೆ ಮುಂದುವರೆದರು
 
ಕತ್ತಲು, ಕತ್ತಲು ಹೊರತು ಏನಿಲ್ಲ. ಏನಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಏನು ಇಲ್ಲ, ಖಾಲಿ ಜಾಗವು ಇಲ್ಲ, ಶೂನ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ದತೆಯೂ ನಡೆದಿದೆ. ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಆಗಲಿದ್ದೇನೆ
ಜ್ಯೋತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಸಂತಸ.
ಇದೊಂದು ಸ್ಥಿತಿ, ಏನು ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಏನು ಇಲ್ಲ, ಬೆಳಕೂ ಇಲ್ಲ , ಕತ್ತಲೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಶಬ್ದವೂ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಯಬ್ದವೇ. ಸಮಯವೆನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸಮಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಬೆಳಕು ಸಮಯ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲವೂ ಬೀಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಹೋಗಿದೆ. ಅಸಲಿಗೆ ಆಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ , ಆಕೆಯ ಹೊರತಾಗಿಏನು ಇಲ್ಲ.
 
ನನಗೆ ಕೊಂಚ ಕುತೂಹಲವೆನಿಸಿತ್ತು
ಆಕೆಯೆ ಆಕೆ ಎಂದರೆ ಯಾರು?
ಶಕ್ತಿ .... ಶಕ್ತಿ ಯನ್ನು ಆಕೆ ಎಂದೆ. ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಖಂಡ ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯೊಂದು ನಿಗೂಡವಾಗಿ ಹುದುಗಿದೆ. ಬೀಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಅಡಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಶಕ್ತಿಯ ಅವಿರ್ಭವಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷಣ ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನು ಅಸ್ತಂಗತವಾಗಿರುವ ಆ ಪ್ರಚಂಡ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಲಿದೆ, ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಭ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಉದಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿದೆ.
 
ಅಂದರೆ ನೀವು ಈಗ ಬಿಗ್ ಬಾಂಗ್ ಸ್ಪೋಟದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ ?
ಹೌದು. ಅಂತಹ ಪ್ರಚಂಡ ಸ್ಪೋಟಕ್ಕೆ ನಾನು ಸಹ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದ್ದೇನೆ.
ನಾನು ಸಹ ಅಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಮತ್ಯಾರು ಇದ್ದಾರೆ.
ನನಗೆ ಕುತೂಹಲ
ದೀರ್ಘ ಮೌನ
ತಿಳಿಯದು ,... ಹೇಳಲಾರೆ....... ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ... ನಾನೀಗ ಸಮಯದ ಆಳದ ಸೆಳೆತದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಭವವೂ ಇಲ್ಲ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲ , ಸ್ಪೇಸ್ ಇಲ್ಲ, ಅಂತಹ ಮಹಾ ಸ್ಪೋಟದ ನಂತರ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಏನೋ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಮತ್ತೆ ನೀವು ಈ ಕಾಲದ ಪಯಣವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಬರುವುದು ಯಾವಾಗ?
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಇಷ್ಟು ಕಾಲ, ಈಗ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೇನೆ ..... ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಲಾರೆ.
ಹಾಗಲ್ಲ ನೀವು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವಾಗ, ನಿಮಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಾನೀಗ ಕಾಲದ ಕೊನೆಯ ತುದಿ ತಲುಪಿರುವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಬ್ದ. ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲ ಸ್ಪೇಸ್ ಇಲ್ಲ ಮಹಾಸ್ಪೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ , ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದ ಅಪೂರ್ವ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆ..... ಕತ್ತಲೆ ....... ನಿಗೂಡ ಕತ್ತಲೆ...
 
ಜ್ಯೋತಿಯ ಮಾತು ನಿಂತು ಹೋಯಿತು.
ನಂತರ ನಾನು ಮಾತನಾಡಿಸಲು ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟೆ. ಆಗಲಿಲ್ಲ . ಆಕೆ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೂ ಸಹ ಸ್ಪಂದಿಸುವದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು.
ಡಾಕ್ಟರ್ , ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವರು ಏನು ಅರ್ಥವಾಗದಂತೆ ಕುಳಿತರು...
ಕಡೆಗೆ ಬಹಳ ಸಮಯದ ನಂತರ ಹೇಳಿದರು.
ಆಕೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ . ನೀವು ನಿಮಾನ್ಸ್ ಗೆ ಅಡ್ಮಿಟ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಸೀನಿಯರ್ ಜೊತೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವೆ. ಈಕೆಯ ದೇಹ ಸ್ಥಿತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಇವರ ಹಾರ್ಟ್ ಬೀಟ್ ಆಗಲಿ. ಪಲ್ಸ್ ಆಗಲಿ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡವಾಗಲಿ ಅಂತಹ ವ್ಯೆತ್ಯಾಸವೇನಿಲ್ಲ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿದೆ. ಈಕೆಯ ಮೆದುಳಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗು ಉಳಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುವದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಸಾದ್ಯವಾದರೆ ಈಗಲೆ ಅಥವ ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಈಕೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಸಾಗಿಸಿ, ಅಂಭ್ಯೂಲೆನ್ಸ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ. ನಿಮಾನ್ಸ್ ಗೆ ಅಡ್ಮಿಟ್ ಆದನಂತರ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸೋಣ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಈಕೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಮೆಡಿಸನ್ ಕೊಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ
ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...

Friday, August 18, 2017

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 6

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 6


ಈಗ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮಿಂದ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ತಪ್ಪು ಆದ ಹಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಹೊರಗಿನವರ ಸಹಾಯ ಇಲ್ಲದೆ ಆಗಲ್ಲ. ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗ ಒಬ್ಬನಿದ್ದಾನೆ ಅಚ್ಯುತ. ಅವನು ಡಾಕ್ಟರ್ , ಮನೋವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತ. ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು. ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಅವನ ನಂಬರ್ ಹುಡುಕಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ

ಹಲೋ ,ನಾನಪ್ಪ ನಿಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ
ಹೇಳಿ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ ? ಎಂದೆಲ್ಲ ವಿಚಾರಿಸಿದ.
ಎಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದೆ, ಅಚ್ಯುತ ನಾನೀಗ ಒಂದು ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ತಿಳಿಸಿ. ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿದೆ.
ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಆದರೂ ನಾವು ಮಾಡಿರುವ ಕೆಲಸ ಆದರೂ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅವನು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಲಕಾಲ ಕೇಳಿಕೊಂಡ, ನಂತರ ಕ್ಷಣದ ಮೌನ
ದೊಡ್ಡಪ್ಪ , ನೀವು ಹೇಳುವದನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀರೆಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಯೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಒಬ್ಬನಿದ್ದಾನೆ , ಶ್ರೀದರ್ ಎಂದು ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೆ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ನಂಬರ್ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ನಾನು ಸಹ ಅವನಿಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಎಂದು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನ ನಂಬರ್ ಹೇಳಿದ . ಬರೆದುಕೊಂಡು, ಮೊದಲು ಅಚ್ಚುತ ಅವನಿಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಸಂದ್ಯಾ, ನನ್ನನ್ನು ಒಳಬನ್ನಿ ಅನ್ನುವಂತೆ ಸನ್ನೆಮಾಡಿದರು

ಒಳಹೋದರೆ, ಜ್ಯೋತಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು,
ಆದರೆ ಬಹಳ ನಿಧಾನ , ಒಂದು ಪದಕ್ಕು ಮತ್ತೊಂದು ಪದಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಂತರವಿಟ್ಟು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಅವರು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು
ಹೌದು ...... ನೀರು.... ಎಲ್ಲಡೆಯೂ ನೀರು... ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಹೊರತಾಗಿ ಏನು ಇಲ್ಲವೆ ?
ಅಂದರೆ ಜ್ಯೋತಿ ನೀವೀಗ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದೀರಾ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ

ಹಿಂದೆ ಹೌದು ಹಿಂದೆ ಆಂದರೆ ಹಿಂದೆ ಮೊದಲಿಗೆ.... ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನೀನು ಯಾರು ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿ ಜನ ಏನು ಇಲ್ಲ . ಮನೆ ಮರ ಏನು ಇಲ್ಲ.... ನೀರು ಹೊರತು ಏನು ಇಲ್ಲ. ಆಕಾಶವು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆಯೋನೊ......
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ ? ಎಂದೆ
ಇಲ್ಲ, ನೀರು ಬಿಟ್ಟು ಏನು ಇಲ್ಲ. ನೀರಿನ ಹೊರತಾಗಿ ಏನು ಇಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಹೊರತು ಮತ್ತೇನುಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆಕಾಶವು ಮೋಡದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಎಷ್ಟೋ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಾಯಿತೇನೊ ಮತ್ತೂ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಬೇಕೇನೋ ... ಇನ್ನೂ ಹಿಂದೆ
ನನಗೆ ಗಾಭರಿ ಆಯಿತು. ಬೇಡ ಜ್ಯೋತಿ ಸಾಕು ಬಿಡಿ ಎಷ್ಟು ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವಿರಿ, ಸಾಕು ಬಿಡಿ. ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಿ
ಇಲ್ಲ ಹೋಗಬೇಕು. ಹಿಂದೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಜ್ಯೋತಿ........ ಜ್ಯೋತಿ ವರ್ಷ..... ಎಂದೆಲ್ಲ ಆಕೆ ಆನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು
ಇವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ನೆನೆಯುವಂತಾಯಿತು. ದೇವರೆ ಇದೆಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ತಂದಿಟ್ಟೆ. ಏನೋ ಸಾಮಾನ್ಯ ಚರ್ಚೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ , ಈ ಘಟನೆ , ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಿದೆಯಲ್ಲ . ಕಾಲವನ್ನು ಹೆಬ್ಬಾವಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವರು. ಅದಕ್ಕೆ ಆದಿಯೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವರು. ಅಂತಹ ಕಾಲದ ರಹಸ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಕೈ ಹಾಕಲು ಹೋಗಿ ಏನಾದರು ಪ್ರಮಾದವಾಗಿದೆಯ. ಕಾಲವೆಂಬ ಹೆಬ್ಬಾವಿನ ಬಾಯಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಸಿಲುಕಿದ್ದೆವು. ಹೊರಬರುವ ದಾರಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ . ಬಲವಂತವಾಗಿ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಹೋಗಿ ಏನಾದರು ಅನಾಹುತವಾದರೆ ಎನ್ನುವ ಭಯ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಜ್ಯೋತಿ ನನ್ನ ಯಾವ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ತನ್ನ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನಗೆ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಯೋಚನೆಗಳು ಈಗ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೊದಲೆಯದಾಗಿ, ಈಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಘಟನೆ ಹಾಗು ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲ ನಿಜವಾ ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿಜವಾದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಆಕೆಗೆ ನೆನಪುಗಳಿರುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾದ್ಯ, ಎರಡನೆಯದು ಈಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವುದು ಹೇಗೆ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನಾದರು ಸಮಸ್ಯೆಯಾದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ನನ್ನಬಗ್ಗೆ ಏನು ಭಾವಿಸುವದಿಲ್ಲ ? ಎನ್ನುವ ಸಂಕಟ.

ಅಂತಹ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕಾದರೆ , ಮತ್ತೆ ಜ್ಯೋತಿಯ ಮುಖಭಾವದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಯಿತು. ಆಕೆ ನುಡಿಯುತ್ತಿದಳು.
ಅಪೂರ್ವ ದೃಷ್ಯ, ನೀರಿಗಿಂತ ಹಿಂದೆ ಹೋದರೆ, ಭೂಮಿ ಕೇವಲ ಉರಿಯುವ ಗೋಲ. ದೂರದ ಅಗಸದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನ ವಿನಃ ಯಾವುದೇ ಜೀವವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ನೀರು ಸಹ ರೂಪಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆಗಸದಿಂದ, ಉಲ್ಕಾಪಾತವಾದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ದ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅದು ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ರಬಸಕ್ಕೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಮದ್ಯೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಹಾಕಿದಾಗ ಏಳುವ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳು ಏಳುತ್ತಿವೆ. ಅಂತಹ ದಗದಗಿಸುವ ಉರಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಕಿ.ಮಿ ವರೆಗೂ ಮೋಡಗಳು ದಟೈಸುತ್ತಿವೆ. ಉರಿಯುತ್ತಿವ ಬೆಂಕಿಗೆ ಅದೇನು ಅಹಾರವೊ ತಿಳಿಯದು, ಬೆಂಕಿ ಮಾತ್ರ ಸಪ್ತ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲು ನಾಲಿಗೆ ಚಾಚುತ್ತಿದೆ. ಇದೊಂದು ಅಸದೃಷ್ಯ ದೃಷ್ಯ. ವಿವರಣೆಗೆ ನಿಲುಕದು. ಅಂತಹ ಬೆಂಕಿಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊ, ಭೂಮಿಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಚುಮ್ಮುತ್ತಿರುವ ಲಾವ ಚುಲುಮೆಗಳಿಂದಲೋ , ಅವುಗಳ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊ ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಸುತ್ತ ತಾನೆ ತಿರುವುವ ಅಪೂರ್ವ ನೋಟ ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
ಜ್ಯೋತಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು, ನಾನು ಕೇಳಿದೆ
ಅಂದರೆ ನೀವೀಗ ಭೂಮಿಯ ರೂಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ದಿನಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಿರ.
ಆಕೆಯ ದ್ವನಿ ಬದಲಾಯಿತು
ನಡುವೆ ಮಾತನಾಡಬೇಡ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೇಳು ಎಂದಳು.
ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿ ಆಕೆ ನನ್ನಬಗ್ಗೆ ಏಕವಚನ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೇಸಿದ್ದಳು. ನಾನು ಆನಂದ, ಸಂದ್ಯಾರ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ. ಅವರಿಬ್ಬರು ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ , ಎಲ್ಲ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಗೂ ಸಿದ್ದರಾದಂತೆ ಇದ್ದರು. ನಾನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದೆ. ಜ್ಯೋತಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು
ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳು ಮಾತ್ರ ಸರಾಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ , ಪ್ರತಿಪದಕ್ಕು ಪದಕು ಸಾಕಷ್ಟು ಅಂತರವಿತ್ತು ಆಕೆಯ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ.
ಇಂತಹ ದೃಷ್ಯ ನೋಡಲು ಸಿಗುವುದೇ ಒಂದು ಪುಣ್ಯ. ಭೂಮಿ ಈಗ ರೂಪಗೊಳ್ಳುತಿರುವ ದಿನಗಳು ಇವು. ನೋಡಿದರೆ, ಭೂಮಿ ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಒಂದೆ ಅಹಾರ ದೊರೆತಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ. ಈಗ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉಸಿರಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಜೀವವಾಯುವೆ ಇಲ್ಲದ ದಿನ. ಆದರೆ ಯಾವ ಚಿಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿಲ್ಲ. ಜೀವಿ ಅಂದರೆ ಹಸಿರು ಸಹ ಇಲ್ಲ. ಈ ರುದ್ರ ರಮಣೀಯ ಸೃಷ್ಟಿ ನರ್ತನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜೀವಿಯು ಇರಲು ಸಾದ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ನಭದಿಂದ ಬಂದು ಯಾವುದಾವುದೋ ಸಣ್ಣ ಗ್ರಹಗಳು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದರೆ ಆಗೆಲ್ಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಿ ಹೇಳಲಿ? . ಇಂತಹ ಅಸದೃಷ್ಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ, ನೀರು ರೂಪಗೊಂಡಿತು ಎನ್ನುವುದೇ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿದೆ .
ನೀರು ರೂಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ, ಅದು ತನಗೆ ತಾನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆವರಿಸುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ನೀರಿನ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೆ. ಉರಿಯುವ ಗೋಳ ತನಗೆ ತಾನೆ ತಣಿಯುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ಜೀವರಾಶಿಯ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.



ಜ್ಯೋತಿ ತನ್ನ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೋ ಅಂದುಕೊಂಡೆ
ಬಹುಶಃ ಭೂಮಿಯ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲು ಸೂರ್ಯನ ಹುಟ್ಟು ಆಯಿತೇನೊಎಂದಳು.
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಕೆ ಸೂರ್ಯನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳ? ದೇವರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ, ಈಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಪರಿಯೆಂತು.
ನಾನು ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು , ಹೊರನಡೆದೆ. ಅಚ್ಚುತ ಹೇಳಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು.
ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿಯೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟರು ಅಚ್ಚುತನ ಸ್ನೇಹಿತ ಶ್ರೀದರ್.
ನನ್ನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ, ಅವರು ಹೇಳಿ ಸರ್ ನಾನೇನು ಸಹಾಯಮಾಡಬಹುದು, ಅಚ್ಚುತ ಏನೊ ಹೇಳಿದ್ದ, ನೀವು ವಿವರಿಸಿದರೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸಬಹುದು ಎಂದರು.
ನಾನು ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ವಿವರಿಸಿದೆ. ನಂತರ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಳುತ್ತ್, ಸಮಸ್ಯೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆಕೆಗೆ ಏನು ಸಮಸ್ಯೆ ಅಥವ ತೊಂದರೆಗಳಾದರೆ ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವ ನನ್ನ ಆತಂಕವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆತ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಜ್ಯೋತಿಯ ದೈಹಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರು, ನಾನು ಆಕೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಇರುವಳೆಂದು, ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ, ಅತ್ಯಂತ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಳೆಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಒಂದು ನಿಮಿಶ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರ್ , ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಎಲ್ಲಿ ಬರುವದೆಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ವಿಳಾಸ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕವರು, ನಾನೀಗ ನನ್ನ ನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮ್ ನಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಅರ್ಧ ಅಥವ ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಕೆಲಸವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ನಿರ್ದಾರ ಮಾಡಬಹುದು. ಎಂದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರು ತಾವು ಬರುವ ತನಕ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಡಿ ಎನ್ನುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು.ಅವರು ಬರುವುದು ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು ಗಂಟೇಗಳಾಬಹುದು ಎನ್ನಿಸಿತು.
ಅವರಿಗೆ ವಂದನೆ ತಿಳಿಸಿ, ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ, ನಾನು ಬರುವುದು ತುಂಬಾನೆ ತಡ ಆಗಬಹುದು., ಅಥವ ರಾತ್ರಿಬರದೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬರಬಹುದು, ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಮನೆಯವರು, ಗಾಭರಿಯಿಂದ, ಏನು ಎತ್ತ ಎಂದೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದಾಗ, ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ವಿವರ ತಿಳಿಸುವೆ ಎಂದು ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ.



Thursday, August 17, 2017

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ - ಭಾಗ 5

ನೆನಪಿನ ಪಯಣ ಭಾಗ 5


ಜ್ಯೋತಿಯ ದ್ವನಿ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಇರದೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆಗೊಂಡಿದೆ,
ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಯಿತು..
.. ಯಾವುದೋ ಚಿಕ್ಕ ದೇವಾಲಯದಂತಿದೆ, ನೋಡಿದರೆ ದೇವಿಯ ವಿಗ್ರಹ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವುದು. ಮುಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಕಳಶವೂ ಇದೆ. ಪೂಜೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಊರಜನರೆಲ್ಲ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇನು ಈ ವಿಗ್ರಹ ಯಾವುದು, ಇಲ್ಲಿರುವ ಕಳಶವಾದರು ಯಾವುದು. ಊರದೇವಿ ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ಧಿನಿ ದೇವಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯಂತೆ. ದೇವಿಗೆ ಆರತಿ ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಬಂದಿದೆಯಂತೆ. ಏನೆಲ್ಲ ಮಾತುಗಳು.
ಇನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಬೇಕೇನೊ ದೇವಾಲಯದ ರಹಸ್ಯ ತಿಳಿಯಲು.....
ಯಾರೋ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕುಕ್ಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹಾ ಅದು ಬಿದಿರ ಮಂಕರಿಯಂತಿದೆ. ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಕುಕ್ಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡೆದರು ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಹಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಜನರು ಯಾರು ಗುರುತಿಲ್ಲ. ಯಾರದೋ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಕುಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿ ಏನೋ ಮಾತು. ಊರಜನ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಕುಕ್ಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಳಶವನ್ನು ತೆಗೆದು ತೋರಿಸಿದ ಆತ. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲ ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲಸಲು ಕೋರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವನಾದರೋ ವಿಜಯನಗರದಿಂದ ಬಂದವನಂತೆ, ಅಲ್ಲಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತು ಎಂದ. ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲೆ ಯವಳರ ದಾಳಿ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಭಯ , ಅಲ್ಲಿಯ ಭ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಎಂಟು ಕಳಶವನ್ನು ಕುಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು , ತಲಾ ಒಂದೊಂದು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟರಂತೆ. ಇವನ ಹೆಸರು ಲಿಂಗಯ್ಯ ಎಂದು . ಊರಹೊರಗಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿರುವವಾಗ ದೇವಿ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಇಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸುವೆ ಎಂದು ನುಡಿದಂತಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಯ ಗೌರವ. ಭಕ್ತಿ ಶ್ರದ್ದೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ .
ಜ್ಯೋತಿ ಇದ್ದಕಿದ್ದಂತೆ ಮೌನವಾದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎಂತದೋ ಒಂದು ಭಾವ. ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆನಂದನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ ಇದೇನು ಎಂದು. ಅವನು ನನಗೆ ಸಹ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ನುಡಿದು ಸುಮ್ಮನಾದ. ಆಗ ಸಂದ್ಯಾ ಹೇಳಿದಳು,
ಈ ಕತೆಯನ್ನು ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಜ್ಯೋತಿಯ ತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಇದೇ ಕತೆ. ಇದು ಅವರ ಊರಿನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಆವರ ಹಳ್ಳಿಯ ಗ್ರಾಮದೇವತೆಯ ದೇವಾಲಯದ ಕತೆಯಂತೆ.


ನನಗೀಗ ಯೋಚನೆಯಾಯಿತು, ಜ್ಯೋತಿ ಹೇಳುತ್ತ ಇರುವುದು ಅವಳ ನೆನಪಿನ ಕತೆಯೋ ಅಥವ ಅವಳ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿ ಆ ನೆನಪಿನಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಕತೆಯೋ. ಅಥವ ನಿಜಕ್ಕೂ ಜ್ಯೋತಿ ತನ್ನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕುಳಿತಿರುವ ಯಾವುದೋ ನೆನಪನ್ನು ಉತ್ಖನನ ಮಾಡಿತೆಗೆಯಲು ಸಫಲಳಾಗಿರುವಳೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ವಿಜ್ನಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅವಿಷ್ಕಾರ ಸಾಧನೆ. ಅದು ನನ್ನಿಂದ . ಯಾವುದೇ ಪರಿಣಿತಿ ಇಲ್ಲದ ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿ ಗೆದ್ದಂತೆ.


ಆದರೆ ಇದು ನಾವು ಮೊದಲೇ ಕೇಳಿರುವ ಘಟನೆ ನೋಡೋಣ ಏನಾಗುವುದೋ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆನಂದನಂತೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಆರ್ಯ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಶ್ರೀನಿವಾಸಮೂರ್ತಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಹೆದರಿದಂತೆ ಇದ್ದರು
ಮುಂದೆ ಜ್ಯೋತಿ ಏನು ಹೇಳುವಳೆಂಬ ಕುತೂಹಲ.
ಜ್ಯೋತಿ ಶಾಂತಳಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದವಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
' ಇದೇನೊ ನಾನು ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ಎಂದರೆ ಏನೋ ಎಂದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಗಂಡಾಳು ತನ್ನ ರಾಜನಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡಯೋದನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವನಲ್ಲ. ಮಹಾರಾಜನ ದ್ವನಿಯಾದರು ಅಷ್ಟೆ , ತೀರ ಗಮನಸೆಳೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಮುಖನೋಡಿದರೆ ಆರೋಗ್ಯವಂತನೆಂದೇನು ತೋರಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಮತ್ಯಾರ ಬಳಿಯೋ ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ರಾಮಕೃಷ್ಣ, ನಿನ್ನ ನುಡಿ ಚಮತ್ಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿರಬಹುದು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಂಜಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಆಗಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ ? ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆ , ನೀನು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡು.
ಸಪ್ಪಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತೆನಾಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣನಿರಬಹುದೆ? . ಇವರ ಬಟ್ಟೆ ಬರೆ ಧಿರುಸು, ಮುಖ ಲಕ್ಷಣ ಇವೆಲ್ಲ ಬೇರೆಯೆ ಇದೆ. ಮಹಾರಾಜ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿರುವ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನ ಭಾಷೆಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ನನಗೆ ಗಲಿಬಿಲಿಯೆ. ಅದನ್ನು ಕನ್ನಡ ಅನ್ನುವದಕ್ಕಿಂತೆ ತೆಲುಗು ಅನ್ನುವುದು ಸೂಕ್ತವೇನೊ. ಮಹಾರಾಜ ಹಾಗು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು , ಅದೇಕೊ ಒಳಗೆ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಏನೋ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲು ಇರಬಹುದು. ರಾಮಕೃಷ್ಣನೆಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕದಲಿದ. ........ '
ಜ್ಯೋತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು.


ನನಗೆ ಈಗ ಆಶ್ಚರವೆನಿಸುತ್ತ ಇತ್ತು. ಅಂದರೆ ಜ್ಯೋತಿ ತನ್ನ ನೆನಪು ಕೆದುಕುತ್ತ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಳೇನು. ಆಕೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನ ಕಾಲದ ಘಟನೆಯ. ಅಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಾತ್ರವೇನು? ಆಕೆ ನೋಡುತ್ತ ಇರುವದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನಾಗಲಿ, ರಾಮಕೃಷ್ಣನಾಗಲಿ ಆಗುವುದು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದೆ


'ಸರಿ ಜ್ಯೋತಿ, ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ, ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಮಾತುಗಳು ನಿನಗೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಆಗ ನೀನು ಏನಾಗಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಪಾತ್ರವೇನು?'
ಜ್ಯೋತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕನಲಿಕೆ, ನೋವಿನ ಭಾವ


'ತಿಳಿಯದು’
ಅವಳ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ , ಅಸ್ವಷ್ಟತೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
'ಸರಿ ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೂ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾದ್ಯವೆ ? ಎಷ್ಟು ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲು ನಿನಗೆ ಸಾದ್ಯ ? '
ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದೆ.
'ಹ್ಮ್ ...... trying...... ' ಎಂದಳು...
ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದಂತೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿದಳು,


ಅದೊಂದು ಹಾಡಿ, ಅಲ್ಲ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಹೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಹೌದು ಕಲ್ಲಿನ ಗುಹೆ. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅಸ್ವಷ್ಟವಾಗಿ ಕೆತ್ತನೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ. ಅವಳು ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ, ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಏಕೊ ಹೊರಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ನಿದ್ದೆ ಬಾರದೇನೊ. ಎದ್ದು ಕುಳಿತಳು.ಅವಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪದೂರದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಬೆಂಕಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಬಹುಶಃ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಚಳಿ ತಡೆಯಲು ಹಾಕಿರುವಂತೆ ತೂರುತ್ತಿದೆ. ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಯೂ ವಿಚಿತ್ರ. ನಾರಿನಿಂದಲೋ ಸೆಣಿಬಿನಿಂದಲೋ ನೈದಿರುವಂತಿದೆ. ಅವಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೂ ಒಬ್ಬಳು ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ ಇವಳಿಗು ಅವಳಿಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮುಖಲಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ.


ಕುಳಿತವಳು ಎದ್ದಳು, ಎದ್ದು ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೊರ ಹೊರಟಳು. ಬಾಗಿಲ ಹೊರಗೆ ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಜನ ಎಚ್ಚೆತ್ತರು, ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿರುವರು. ಅವಳು ಹೊರಗೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಹೊರಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಅವರೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಬಟ್ಟೆ, ಮಣಿಯ ಸರ, ಕೈಲಿ ಈಟಿಯಂತ ಆಯುಧ ಕಾಣುವಾಗ. ಈಕೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಕರೆದುತಂದಂತೆ ಇದೆ. ಆಕೆ ಓಡಿಹೋಗದಂತೆ ಅಥವ ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಅಪಾಯವಾಗದಂತೆ ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಅವರೆಲ್ಲ ಬೇಗಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು.


ಗುಹೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು , ಆಕೆ, ಸಮಯ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಮೀರಿತ್ತು. ಗುಹೆ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಕಾಲು ದಾರಿ ಹಿಡಿದು ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದಳು. ಜುಳು ಜುಳು ಎಂದು ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ನದಿ. ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೀರು ಕುಡಿದಳು. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿರುವ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ನಿಂತು ಸುತ್ತಲೂ ನೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಯನ ಮನೋಹರ ದೃಷ್ಯ. ಬಂಡೆಯ ಮುಂದೆ ಆಳವಾದ ಕಮರಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ದುಮುಕುತ್ತಿರುವ ನದಿಯ ನೀರು. ಭೋರ್ಗರೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ನೀರಿನ ಶಬ್ದ . ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿನಿಂತ ಅರಣ್ಯ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಎನ್ನುವಂತೆ, ಅಗಸದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ. ಸ್ವಚ್ಚವಾದ ಆಕಾಶ. ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ. ಎಲ್ಲವೂ ಆಕೆ ಮೈಮರೆತು ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದವು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.


ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಎದುರಿನ ವಿಶಾಲ ಕಣಿವೆ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಹುಶಃ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದುತರಲಾಗಿತ್ತೋ ಏನೊ. ಆಳವಾದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ದುಮುಕುತ್ತಿರುವ ನೀರಿನ ಶಬ್ದ ಎಂತಹದೋ ಒಂದು ವಾತವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸು ಯಾವುದೋ ದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವಂತೆ. ಹಾಗಿರಲು ಆಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು, ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಶಭ್ದ. ಯಾರಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಗಾಭರಿಯೊಂದಿಗೆ ತಿರುಗಿನೋಡಿದಳು.
ಆದರೆ ಕಾಲ ಮಿಂಚಿತ್ತು
ಯಾರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವದರಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಅವಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಿದಳು. ಆಸರೆ ತಪ್ಪಿದ ಅವಳು, ಸುಲುಭವಾಗಿ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕಮರಿಗೆ ಬಿದ್ದಳು, ಅವಳ ವಿಕಾರವಾದ ಕೂಗು ಕಣಿವೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತು. ಒಂದೇ ಕ್ಷಣ ಆಕೆಯ ದೇಹ ಕಣಿವೆಯ ನೆರಳಿನೊಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಹೋದಂತೆ. ಮತ್ತೆ ಅದೇ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ನೆಲೆಸಿತು. ಕಣಿವೆಗೆ ನದಿಯ ನೀರು ದುಮುಕುವ ಭೋರ್ಗೆರತ ಹೊರತು ಮತ್ತಾವ ಶಭ್ದವೂಇಲ್ಲ. ಆಕೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ ಹೆಣ್ಣು , ಹಾಗೆ ಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಮರೆಯಾದಳು.
ಜ್ಯೋತಿ ಕತೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ನಾನು ಬೆರಗಾಗಿದ್ದೆ. ಇದೇನು ಕೊಲೆಯ ವಿಷಯ. ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಇತಿಹಾಸವೋ ಇಲ್ಲ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲಿನದೋ ಯಾವುದೋ ಕಾಡುಜನರ ವ್ಯವಹಾರವೋ ಯಾರು ಬಲ್ಲರು, ಈ ಕತೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇದು ನಡೆದ ಘಟನೆಯೋ ಇಲ್ಲ ಜ್ಯೋತಿಯ ಮನದ ಕಲ್ಪನೆಯೋ ತಿಳಿಯದು.
ನಾನು ಕೇಳಿದೆ
ಸರಿ ಆದರೆ ಆ ರೀತಿ ತಳ್ಳಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು? ಗುರುತಾಗಲಿಲ್ಲವೆ ?
ಇಲ್ಲ
ಹೌದಾ ? ಸರಿ ಹಾಗೆಂದು ಭಾವಿಸೋಣ. ಆದರೆ ಈ ಘಟನೆ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ನೆನಪಿದೆ. ಆ ಎರಡು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾರು . ತಳ್ಳಿದವಳೊ ಅಥವ ಕಣಿವೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಲೆಯಾದವಳೊ
ಜ್ಯೋತಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು.
ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಅಂದರೆ ಅತಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ನುಡಿದಳು
ಆ ಎರಡು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು, ತಳ್ಳಿದವಳೋ ಕಣಿವೆಗೆ ಬಿದ್ದವಳೊ ಯಾರು ನಾನು ? ......... ತಿಳಿಯದು...
ನಂತರ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಘಂಟೆ ಕಳೆದರು ಜ್ಯೋತಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೊ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೊ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಲವಂತವಾಗಿಎಬ್ಬಿಸಲು ನಮಗೆ ಭಯ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ



ಮುಂದುವರೆಯುವುದು.....